چگونه زمینه ساز ظهور باشیم؟

انتظار فرج، انتظار قدرت اسلام است و ما بايد كوشش كنيم تا قدرت اسلام در عالم تحقق پيدا بكند و مقدمات ظهور ـ ان‌شاءالله ـ تهيه بشود... اما آیا کسانی که فرآیند خودسازی را در وجود خود طی نکرده اند می توانند زمینه را برای ظهور منجی آخرالزمان فراهم کنند؟!! هرگز!!

   

امام خمینی: ... ما بتوانيم جلوى ظلم را بگيريم، بايد بگيريم؛ تكليفمان است. ضرورت اسلام و قرآن، تكليف ما كرده است كه بايد برويم همه كار را بكنيم... اما ما بايد فراهم كنيم كار را. فراهم كردن اسباب اين است كه كار را نزديک بكنيم، كار را همچو بكنيم كه مهيا بشود عالم براى آمدن حضرت سلام الله عليه.1 انتظار فرج، انتظار قدرت اسلام است و ما بايد كوشش كنيم تا قدرت اسلام در عالم تحقق پيدا بكند و مقدمات ظهور ـ ان‌شاءالله ـ تهيه بشود.2 نمونه های فراوانی از اینگونه سخنان نشان میدهد، تأثیر رفتار مردم در زمینه‌سازی ظهور بسیار زیاد است.

اما آیا کسانی که فرآیند خودسازی را در وجود خود طی نکرده اند می توانند زمینه را برای ظهور منجی آخرالزمان فراهم کنند؟!!

هرگز!!

کسانی که می خواهند جزو یاران و یاوران حضرت حجت باشند باید به درجه ای از کمال و به مرتبه ای از تهذیب و خودسازی رسیده باشند که بتوانند ادعا کنند در رکاب حضرت به یاری دین خدا خواهند پرداخت. مسلما حضرت با افراد خودساخته می تواند به رفع ظلم و اصلاح جوامع بپردازد. چرا که، کسانیکه آمادگی روحی و روانی بالایی نداشته نباشند، یار خوبی برای حضرت نخواهند بود  و زیر کمترین فشار خم خواهند شد.

در یک نگاه کلی باید گفت: برای زمینه سازی ظهور باید آمادگی، طرح، برنامه و رهبری داشته باشیم (که بحمدالله داریم). زیرا امام عصر(علیه السلام) یار مطیع، شجاع، صبور، مؤمن و متحد می خواهد که چه قبل از ظهور و چه بعد از ظهور، وظایف خود را به درستی انجام دهد.

منتظران واقعی، خود زمینه‌سازان ظهور می‌شوند، چرا که ولی‌عصر(عج) را در زندگی خود حاضر و ناظر می‌بینند و همواره خود را آماده ظهور می‌دانند و در سبک زندگی و رفتار و منش نیز این انتظار فرج را به خوبی نشان می‌دهند. ابی حمزه ثمالی از ابو خالد كابلى روايت مي كند كه امام زين العابدين عليه السّلام فرمودند: غيبت بوسيله دوازدهمین از جانشينان رسول خدا و امامان بعد از او ممتد مى‏ شود. ای اباخالد، مردم زمان غیبت آن امام که به امامت او معتقدند و منتظر ظهور اویند، از مردم هر زمانی برترند؛ زیرا خدای متعال عقل و فهم و معرفتی به آنها عطا فرموده که غیبت نزد آنان به منزله مشاهده است و آنان را در آن زمان به مانند مجاهدان پیش روی رسول خدا (صلی الله علیه وآله) که با شمشیر به جهاد برخاستند قرار داده است. آنان مخلصان [حقیقی] و شیعیان راستین ما و داعیان به دین خدای متعال در نهان و آشکارند. و نیز فرمود: انتظار فرج بزرگترين فرج است.3 

در حقیقت جایگاه منتظران واقعی نزد رسول خدا بسیار والاست، به صورتی که شاید رسیدن به این جایگاه برای هم عصران پیامبر صلوات الله علیه و آله دور از دسترس بوده است. در حدیثی آمده است که پیامبر گرامی خطاب به خداوند فرمودند: خداوندا! برادرانم را به من بنمایان. یکی از اصحاب گفت: مگر ما برادران شما نیستیم، ای رسول خدا؟ ایشان فرمودند: نه! برادران من کسانی هستند که در آخرالزمان می آیند و به من، ندیده ایمان می آورند... آن ها مثل مشعل های هدایت هستند که خداوند آن ها را از فتنه های تیره و تار نجات می بخشد.4 و نیز فرمودند: «بزودی پس از شما، کسانی می‌آیند که یک نفر از آنان پاداش پنجاه نفر از شما را دارد. گفتند: ای رسول خدا، ما در جنگ بدر و احد و حنین در رکاب شما جهاد کردیم و درباره ما آیه قرآن نازل شده است. پیامبر اکرم (ص) فرمود: اگر آنچه از آزارها و رنجها که بر آنان می‌رسد، بر شما آید، بسان آنان شکیبایی نخواهید داشت.»5

لذا برما واجب است که تلاش کنیم و روز به روز به لحاظ روحی، فکری و عملی خود را بیش از پیش شبیه مولای خود کنیم و این راهی ندارد جز تقویت ایمان، تقوا، صبر، اخلاص، قناعت، حفظ زبان، طهارت قلبی و همدلی با اهل بیت(علیهم السلام) و محاسبه نفس، تقویت روحیه اطاعت پذیری و دوری از گناه و تلاش برای آماده کردن محیط و جامعه برای ظهور امام زمان (عج) از راه امر به معروف و نهی از منکر و ارتباط با منتظران دیگر و ایجاد روحیه انتظار و تقویت آن در دیگران برای گسترش یاران حضرت و رفع شبهات درباره امام زمان (عج).

 در یک جمله میتوان گفت: کسی می تواند خود را منتظر بنامد که در لحظه لحظه زندگی خود، وظیفه و تکلیفی را انجام دهد که امام زمان (عج) در آن لحظه از او انتظار دارد؛ پس باید با پشت پا زدن به اغواهای شیطان، به خدا توکل نمود، از اهل بیت علیهم السلام استمداد کرد، یا علی گفت و تلاش کرد تا هر روز بیشتر و بهتر از دیروز وظایف منتظر واقعی مولایمان امام زمان (علیه السلام) را انجام دهیم... ان شاءالله

منابع:

1-      صحیفه خمینی، 1371: ج21، 16 - 17

2-      همو: ج8، 374

3-      بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار ج 52 ص122

4-      بحارالانوار،ج۵۲، ص۱۲۴

5-      بحارالانوار جلد ۵۲ صفحه ۱۳۰

نسخه چاپي ارسال به دوست          تاریخ انتشار : جمعه ٧ آذر ١٣٩٩ - ساعت انتشار: ١٧:٢٥ - گروه خبری : بقیه الله

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر: