کانال های ما در فضای مجازی را دنبال کنید

آخرین مطالب

اسلاید شو :
روتیتر: 
درس هایی از اصول عقاید اسلامی ویژه جوانان / معاد

ضرورت و اهميت اعتقاد به معاد

تصویر: 
لید: 
هيچ يک از عقايد و ارکان معارف ديني به پاي اعتقاد به معاد و ايمان به قيامت نمی‌رسد چنانچه اگر عقيده به معاد نباشد بقيه اعتقادات، نقشي ندارند وحال آنکه اکثريت مردم مسلمان به رستاخيز و زندگي جاويد درآن دنيا و کيفر و پاداش هاي آن جهان مؤمن نيستند، واين بي ايماني به جهان آخرت، تاثير عميقي در اعمال انسان خواهد داشت. به طوري که نمی‌تواند از تعلق و دلبستگي به دنيا و لذت آن جدا شود
متن خبر: 

بسم الله الرحمن الرحیم

ضرورت و اهميت اعتقاد به معاد

شناخت هدف نهايي، نقش اساسي را در جهت دادن به فعاليت‌ها و انتخاب اعمال ايفا می‌کند ودر واقع عامل اصلي در تعيين خط مشي زندگي، نوع بينش و شناخت انسان نسبت به حقيقت خود و کمال و سعادتش می‌باشد. کسي که حقيقت خود را تنها مجموعه‌اي از عناصر مادي می‌پندارد و حيات خود را منحصر به چند روزه زندگي دنيا می‌داند و لذت و سعادتي را غير بهره‌هاي مربوط به همين زندگي مادي نمی‌شناسد، رفتار‌هاي خود را به گونه اي تنظيم می‌کند که تنها خواسته‌هاي تن خود را تامين کند. چنين انساني تا آنجا که از دستش بر می‌آيد در راه ارضا تمايلات نفساني و مادي خويش می‌تازد وبا هر مانعي که بر سر راهش بيايد می‌جنگد واز هيچگونه ظلم و ستم و جنايت براي رسيدن به خواسته‌هاي خود کوتاهي نمی‌کند ونتيجه همين می‌شود که می‌بينيم، دنيا يک ميدان امتحان براي مستکبران کوچک وبزرگ بوده و هست. هيچ يک از عقايد و ارکان معارف ديني به پاي اعتقاد به معاد و ايمان به قيامت نمی‌رسد چنانچه اگر عقيده به معاد نباشد بقيه اعتقادات، نقشي ندارند وحال آنکه اکثريت مردم مسلمان به رستاخيز و زندگي جاويد درآن دنيا و کيفر و پاداش هاي آن جهان مؤمن نيستند، واين بي ايماني به جهان آخرت، تاثير عميقي در اعمال انسان خواهد داشت به طوري که نمی‌تواند از تعلق و دلبستگي به دنيا و لذت آن جدا شود و از هوس گرائي‌ها صرف نظر کرده و بدون هيچ اضطراب و نگراني، زهد داشته باشد. انواع شدائد و مشکلات در راه دين و تقوي را تحمل کند. اما باور و ايمان به آخرت، توجه انسان‌ها را معطوف به عالمي می‌سازد که نعمت‌ها و لذات جاوداني آن، جبران کننده تمام سختي جهاد با نفس و رياضت‌ها و گذشت و ايثار‌ها و شهادت خواهد بود و مايه تسليت و آرامش قلب می‌گردد وانسان را مطمئن می‌سازد و آنچه را که در اين جا به جهت حفظ ايمان خود از لذت‌هاي زودگذر چشم پوشي کرده تا در آن جهان گرفتار عذاب نباشد، خداوند به بهترين وجه جبران می‌کند.

* وَ ما تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ مِنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَ اللَّهِ هُوَ خَيْراً وَ أَعْظَمَ أَجْراً... .

و بدانيد آنچه را که از کار‌هاي نيک براي خود از پيش فرستيد آن را نزد خداوند به بهترين وجه پاداش، خواهيد يافت. (زيرا هيچ عملي از بين نمی‌رود) «مزمّل،۲۰»

از دقت در آيات قرآني بدست می‌آيد که بخش عمده آن اختصاص به معاد دارد و اساساً پيامبران براي متوجه کردن مردم به مبدا، از مسأله‎ی معاد استفاده می‌کردند.

قال رسول الله صلوات الله علیه و آله: ثَمَنُ الْجَنَّةِ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّه. (مستدرک الوسائل، ۵، ۳۶۴)

حضرت رسول اکرم صلی الله و علیه و آله و سلم براي توجه فرموده اند: قيمت بهشت لااله الا الله است.

پيامبر اکرم براي توجه به لااله الا الله از معاد استفاده فرموده و می‌فرمايد: هر کس اهل لااله الا الله شود به او بهشت می‌دهند‍.

اين ايمان به مبدا و معاد است که به همه علوم فروغ می‌بخشد و همه علوم را در مسير حق راهنمائي می‌کند، هيچ علمي بدون ايمان به خدا و قيامت به بشر، سودمند نيست زيرا علم را معلوم، بها می‌دهد چه اينکه انسان را علم دين، ارجمند مي‏کند. هيچ انساني به اندازه موحد و خدا ترس نمی‌ارزد، دلباختگي به دنيا و هوس ها مانع خداشناسي است و يک انسان غافل از آخرت، موحد نخواهد شد و علوم ديگر منهاي اين ايمان، نه تنها بشر را از هلاکت نجات نبخشيده بلکه بر عکس است.

انسان مادي می‌گويد: انسان با مرگ نابود می‌شود و زندگي ديگري براي او معنا ندارد لذا براي بعد از مرگ، ره توشه تهيه نمی‌کند. اما يک انسان موحد با تقوي، مرگ را آغاز زندگي جديد خود می‌داند و می‌گويد: من موجود جاودانه و ابدي و هستم و تمام کوشش خود را براي زندگي بعد از مرگ انجام می‌دهد. به همين جهت عقيده به معاد براي انسان الهي عامل حرکت است. آنکه معتقد به زندگي جاويد پس از مرگ و محکمه عدل الهي است متعهّد می‌شود و همه بايد‌ها و نبايد‌ها اينجا شکل می‌گيرد و همه مسئوليت‌ها را می‌پذيرد چون منهاي معاد، زندگي بشر پوچ می‌شود و محرومتر از حيوانات می‌گردد چون آنها بدون رنج و ناراحتي، زندگي می‌کنند و لذت می‌برند.

قال الصادق علیه السلام: مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُخْلِصاً دَخَلَ الْجَنَّةَ وَ إِخْلَاصُهُ بِهَا آن يَحْجُزَهُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ عَمَّا حَرَّمَ اللَّهُ. (ثواب‌الاعمال، ۵)

حضرت امام صادق علیه السلام فرموده‌اند: هر کس با اخلاص لا اله لا الله بگويد، داخل بهشت می‌شود و در اخلاص در آن اين است که شهادت به وحدانيت حق، او را از معاصي باز دارد و خود را در محضر او بداند. قيد اخلاص در گفتن کلمه لا‏اله ‏الا‏‏الله عامل رفتن به بهشت است اما اگر کسي بتواند بعد از مرگ بگويد، لااله الا الله چرا که بعد از مرگ زبان در اختيار اعمال و سوابق ما است نه در اختيار خود ما. اگر کسي عملش موحدانه نبود، بعد از مرگ توفيق گفتن کلمه توحيد ندارد. با عمل اين بينش در اين جان تثبيت می‌گردد.

اگر شخصي اهل تقوي بود، در هنگام آزمايش نمی‌لغزد لذا امام ششم علیه السلام مي‏فرماید: در قيامت بيان اين کلمه براي همه ميسر نمی‌شود. انسان بايد بر اساس این قاعده که «دفع ضرر احتمالی واجب است» (هر چند آن ضرر در حد احتمال باشد و مخصوصاً که آن ضرر محتمل، فوق العاده بزرگ و هميشگي باشد) ترسي در دلش پيدا شود و در نتیجه خود را موظف کند به تحقيق و تفکر در شناسايي امر آخرت که از مسلمات دين است، و راه نجاتي از آن خطر بزرگ براي خود بگشايد (اگر چه به نظرش احتمالي باشد). امّا مردم اکثراً جز خواسته‌هاي تن خود ابداً براي چيزي ارزش قائل نيستند و کاري جز براي رسيدن به آن انجام نمی‌دهند. اکثر انسان‌ها به خاطر خودخواهي و رسيدن به خواسته‌هاي تن و هواپرستي و حب دنيا، ارزش خود را از دست داده‌اند و از حيوان نيز پست تر و به زندگي ننگيني گرفتار گرديده‌اند:

 

* وَ لَقَدْ ذَرَأْنا لِجَهَنَّمَ كَثيراً مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لا يَفْقَهُونَ بِها وَ لَهُمْ أَعْيُنٌ لا يُبْصِرُونَ بِها وَ لَهُمْ آذانٌ لا يَسْمَعُونَ بِها أُولئِكَ كَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُولئِكَ هُمُ الْغافِلُونَ.

و محققاً بسياري از جن و انس را براي جهنم وا گذاريم، آنها را دل‌هايي است که با آن انديشه نمی‌کنند و نمی‌فهمند و چشمهايي که با آن نمی‌بينند و گوش‌هايي که با آن نمی‌شنوند، آنها همچون چهارپايند بلکه پست تر، اينان همان غافلانند. (سوره اعراف/ آيه ۱۷۹)

*يا أَيُّهَا الْإِنْسانُ إِنَّكَ كادِحٌ إِلى‏ رَبِّكَ كَدْحاً فَمُلاقيهِ.

اي انسان، تو در راه پروردگارت رنج فراوان می‌کشي و به سوي او می‌روي و پاداش آن را خواهي ديد. اي انسان خود را بشناس، از مسير و مقصد خويش آگاه باش، تو بايد دائما در تلاش و کوشش توأم با رنج جسمي و روحي باشي تا به گنج لقا خداوند برسي. (سوره انشقاق / آيه۶)

* أَرَضيتُمْ بِالْحَياةِ الدُّنْيا مِنَ الْآخِرَةِ فَما مَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا فِي الْآخِرَةِ إِلاَّ قَليلٌ.

آيا زندگي دنيا را به جاي آخرت راضي شده‌ايد با اينکه متاع دنيا در برابر آخرت جز اندکي نيست. (سوره توبه/ آيه ۳۸)

دنيا معبري است که از نقطه گهواره و مهد آغاز می‌گردد و منزل قبر و لحد انجام می‌پذيرد.

 

آیات معاد

بیشتر آیات قرآن مستقیم با غیرمستقیم با موضوع معاد ارتباط دارند و بسیاری از آیات در توصیف بهشت و جهنم و مسیر انسان برای رسیدن به یکی از این دو منزل است. تمام این آیات برای اتمام حجّت خدا با انسان‌هاست. پس نباید در این آیات شک کنیم و باید تا فرصت باقی است اسباب نجات خود از آتش و ورود به بهشت را فراهم کنیم. تمام این تشویق‌ها برای دور شدن انسان از گناه و در نهایت خوب شدن است. امّا اگر کسی دلش را از صفات ناپسند تخلیه نکند به این نعمت‌ها نمی‌رسد.

باید دوستی و دشمنی‌ انسان برای خدا و در راه خدا باشد تا به چنین مقاماتی دست پیدا کند. باید با سایر مردم با محبّت و بدون غرور باشد و از مردم توقّعی نداشته باشد و اهل صبر باشد و بسیار به مسألة معاد فکر کند چرا که معاد روز آشکار شدن ضررهایی است که انسان کرده است و روز حسرت و پشیمانی است و روز آشکار شدن اسرار است. روزی است که معذرت‌خواهی فایده‌ای ندارد. آن‌جا تنها قلب سلیم را بها می‌دهند. باید تا فرصت هست توبه کرد چرا که خدا توبه‌پذیر و مهربان است. خصوصاً که مرگ بسیار به ما نزدیک است:

و الَّتي‏ لَمْ تَمُتْ في‏ مَنامِها فَيُمْسِكُ الَّتي‏ قَضى‏ عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَ يُرْسِلُ الْأُخْرى‏ إِلى‏ أَجَلٍ مُسَمًّى؛ در هنگام خواب نيز روح را مى‏گيرند. آن گاه ارواح كسانى را كه فرمان مرگ آنها صادر كرده نگه مى‏دارند و ارواح ديگر را باز مى‏گرداند تا مرگ حتمى آنان فرا رسد. (زمر:۴۲)

پس انسان باید همیشه برای مرگ آماده باشد و برای خود توشه بردارد و کسانی را که گرفتار دنیا هستند را رها کند:

فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَ يَلْعَبُوا حَتَّى يُلاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذي يُوعَدُون؛ اى رسول ما! آنان را رها كن تا در باطل خود غوطه‏ ور و سرگرم باشند تا روزى را كه به آنها وعده داده شده، ملاقات كنند (زخرف ۸۳)

همچنین باید از متکبرین دوری گزید که آنان نیز انسان را از یاد معاد غافل می‌کنند:

إِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَ رَبِّكُمْ مِنْ كُلِّ مُتَكَبِّرٍ لا يُؤْمِنُ بِيَوْمِ الْحِساب؛ از شرّ هر متكبّرى كه به روز حساب ايمان ندارد، به خداى خويش و شما پناه مى‏برم (غافر:۲۷)

۱۳۹۸/۰۵/۱۰
۰
۱۳۸

نظرات بینندگان

ارسال نظر

۱۰ + ۲ =
Solve this simple math problem and enter the result.‎ E.g.‎ for 1+3, enter 4.‎

کانال های ما در فضای مجازی را دنبال کنید

آخرین مطالب