کانال های ما در فضای مجازی را دنبال کنید

آخرین مطالب

اسلاید شو :
روتیتر: 
درس هایی از اصول عقاید اسلامی ویژه جوانان / معاد

وضعیت مؤمنان و گنهکاران در قیامت

تصویر: 
لید: 
بَلىَ‏ مَن كَسَبَ سَيِّئَةً وَ أَحَاطَتْ بِهِ خَطِيَتُهُ فَأُوْلَئكَ أَصْحَابُ النَّارِهُمْ فِيهَا خَلِدُونَ؛ آرى، كسانى كه كسب گناه كنند، و آثار گناه، سراسر وجودشان را بپوشاند، آن‌ها اهل آتشند و جاودانه در آن خواهند بود. (بقره: ۸۱) وَ نَادَوْاْ يَامَالِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنَا رَبُّكَ قَالَ إِنَّكمُ مَّكِثُونَ؛ آن‌ها فرياد می‌كشند: «اى مالك دوزخ! (اى كاش) پروردگارت ما را بميراند (تا آسوده شويم)!» مى‏‌گويد: «شما در اين جا ماندنى هستيد!» (زخرف:۷۷)
متن خبر: 

بسم الله الرحمن الرحیم

بخش اوّل: آیاتی در بیان وضعیت گروه‌های مختلف مردم در قیامت

در اینجا به برخی از آیاتی که وضع گناهکاران و کافران و نیز برخی آیاتی که وضع مؤمنان را در قیامت بیان می‌کنند اشاره می‌شود:

يَأَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُواْ رَبَّكُمْ آن زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَیْءٌ عَظِيمٌ؛ اى مردم! از (عذاب) پروردگارتان بترسيد، كه زلزله رستاخيز امر عظيمى است! (حج:۱)

کافران از همان لحظه مرگ مورد خشم و عذاب خدا قرار می‌گیرند:

وَ لَوْ تَرى‏ إِذْ يَتَوَفَّى الَّذينَ كَفَرُوا الْمَلائِكَةُ يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَ أَدْبارَهُمْ وَ ذُوقُوا عَذابَ الْحَريق؛ و اگر بنگرى سختى حال كافران را هنگامى كه فرشتگان جان آنها را مى‏گيرند و بر روى و پشت آنها مى‏زنند و (مى‏گويند) بچشيد طعم عذاب سوزنده را(انفال: ۵۰)

زَعَمَ الَّذينَ كَفَرُوا آن لَنْ يُبْعَثُوا قُلْ بَلى‏ وَ رَبِّي لَتُبْعَثُنَّ ثُمَّ لَتُنَبَّؤُنَّ بِما عَمِلْتُمْ وَ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسير؛ كافران گمان كردند كه هرگز (پس از مرگ) برانگيخته نمى‏شوند. بگو: چرا، به خداى من سوگند كه البته برانگيخته مى‏شويد و سپس به (نتيجه) اعمال خود آگاهتان گردانند و اين كار بر خدا بسيار آسان است. (تغابن:۷)

أُوْلَئكَ الَّذِينَ كَفَرُواْ بِآيَاتِ رَبِّهِمْ وَ لِقَائهِ فَحَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فَلَا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَزْنًا؛ آن‌ها كسانى هستند كه به آيات پروردگارشان و لقاى او كافر شدند به همين جهت، اعمالشان حبط و نابود شد! از اين رو روز قيامت، ميزانى براى آن‌ها برپا نخواهيم كرد! (کهف:۱۰۵)

 

 بَلىَ‏ مَن كَسَبَ سَيِّئَةً وَ أَحَاطَتْ بِهِ خَطِيَتُهُ فَأُوْلَئكَ أَصْحَابُ النَّارِهُمْ فِيهَا خَلِدُونَ؛ آرى، كسانى كه كسب گناه كنند، و آثار گناه، سراسر وجودشان را بپوشاند، آن‌ها اهل آتشند و جاودانه در آن خواهند بود. (بقره: ۸۱)

وَ نَادَوْاْ يَامَالِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنَا رَبُّكَ قَالَ إِنَّكمُ مَّكِثُونَ؛ آن‌ها فرياد می‌كشند: «اى مالك دوزخ! (اى كاش) پروردگارت ما را بميراند (تا آسوده شويم)!» مى‏‌گويد: «شما در اين جا ماندنى هستيد!» (زخرف:۷۷)

وَ وُجُوهٌ يَوْمَئذِ بَاسِرَةٌ؛ و در آن روز صورت‌هايى عبوس و درهم كشيده است، (قیامت:۲۴)

ثُمَّ فىِ سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًا فَاسْلُكُوهُ؛ بعد او را به زنجيرى كه هفتاد ذراع است ببنديد. (حاقه۳۲)

تَلْفَحُ وُجُوهَهُمُ النَّارُ وَ هُمْ فِيهَا كَالِحُونَ؛ شعله ‏هاى سوزان آتش همچون شمشير به صورت‌هايشان نواخته مى‏ شود و در دوزخ چهره‏‌اى عبوس دارند. (مؤمنون۱۰۴)

إِلَّا أَصْحَابَ الْيَمِينِ؛ مگر «اصحاب يمين» (كه نامه اعمالشان را به نشانه ايمان و تقوايشان به دست راستشان مى‏ دهند)! (مدثر:۳۹)

وَ لَا تَرْكَنُواْ إِلىَ الَّذِينَ ظَلَمُواْ فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَ مَا لَكُم مِّن دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِيَاءَ ثُمَّ لَا تُنصَرُونَ؛ و بر ظالمان تكيه ننماييد، كه موجب مى‏ شود آتش شما را فرا گيرد و در آن حال، هيچ ولىّ و سرپرستى جز خدا نخواهيد داشت و يارى نمى‏ شويد! (هود۱۱۳)

وَ قَالُواْ لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ مَا كُنَّا فىِ أَصْحَابِ السَّعِيرِ؛ و می‌گويند: «اگر ما گوش شنوا داشتيم يا تعقّل می‌كرديم، در ميان دوزخيان نبوديم!» (ملک۱۰)

أَلْقِيَا فىِ جَهَنَّمَ كُلَّ كَفَّارٍ عَنِيدٍ؛ (خداوند فرمان مى‌‏دهد) هر كافر متكبّر لجوج را در جهنّم افكنيد! (ق۲۴)

وَ تَرَى‏ كُلَّ أُمَّةٍ جَاثِيَةً كُلُّ أُمَّةٍ تُدْعَى إِلىَ‏ كِتَابِهَا الْيَوْمَ تُجْزَوْنَ مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ؛ در آن روز هر امّتى را مى‏بينى (كه از شدّت ترس و وحشت) بر زانو نشسته هر امّتى به سوى كتابش خوانده مى‏شود، و (به آن‌ها مى‏ گويند:) امروز جزاى آنچه را انجام مى‏داديد به شما مى‌دهند! (جاثیه: ۲۸)

وَ جي‏ءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسانُ وَ أَنَّى لَهُ الذِّكْرى‏؛ يَقُولُ يا لَيْتَني‏ قَدَّمْتُ لِحَياتي‏؛ و آن روز جهنم را (پديد) بياورند، همان روز آدمى متذكّر كار خود گردد، و آن تذكّر چه سود به حال او بخشد؟؛ (با حسرت و ندامت) گويد: اى كاش براى زندگانى ابدى امروزم كار خيرى انجام مى‏دادم (فجر: ۲۳و۲۴).

إِنَّا أَعْتَدْنَا لِلظَّالِمِينَ نَارًا أَحَاطَ بِهِمْ سُرَادِقُهَا وَ آن يَسْتَغِيثُواْ يُغَاثُواْ بِمَاءٍ كاَلْمُهْلِ يَشْوِى الْوُجُوهَ بِئْسَ الشَّرَابُ وَ سَاءَتْ مُرْتَفَقًا؛ ما براى ستمگران آتشى آماده كرديم كه سراپرده ‏اش آنان را از هر سو احاطه كرده است! و اگر تقاضاى آب كنند، آبى براى آنان مي‌آورند كه همچون فلز گداخته صورت‌ها را بريان مى‏كند! چه بد نوشيدنى، و چه بد محل اجتماعى است! (کهف:۲۹)

*در دقّت حسابرسی از مجرمان نیز در سوره کهف آمده است:

وَ وُضِعَ الْكِتابُ فَتَرَى الْمُجْرِمينَ مُشْفِقينَ مِمَّا فيهِ وَ يَقُولُونَ يا وَيْلَتَنا ما لِهذَا الْكِتابِ لا يُغادِرُ صَغيرَةً وَ لا كَبيرَةً إِلاَّ أَحْصاها وَ وَجَدُوا ما عَمِلُوا حاضِراً وَ لا يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَداً؛ نامه اعمال را پيش مى‏آورند و مى‏بينى كه مجرمين چگونه در ترس و هراسند و مى‏گويند: واى بر ما! اين چه نام ه‏اى است؟! تمامى گناهان چه كوچك و چه بزرگ از قلم نيفتاده است و آنچه كرده ‏اند در برابرشان حاضر مى‏بينند و پروردگارت به هيچ كس ظلم نخواهد كرد (کهف:۴۹).

*مجرمان با دیدن عذاب خداوند لب به پشیمانی می‌گشایند و می‌گویند:

وَ لَوْ تَرى‏ إِذِ الْمُجْرِمُونَ ناكِسُوا رُؤُسِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ رَبَّنا أَبْصَرْنا وَ سَمِعْنا فَارْجِعْنا نَعْمَلْ صالِحاً إِنَّا مُوقِنُونَ؛ و اگر تو حال بدكاران را (در قيامت) ببينى كه چگونه در حضور خداى خود سر به زير و ذليلند (و با آه و ناله حسرت) گويند: پروردگارا، اينك (عذاب تو را) به چشم ديديم و (سخن رسولانت را) به گوش گرفتيم، پس ما را (به دنيا) باز گردان تا صالح و نيكوكار شويم كه اكنون (وعده تو را) به چشم يقين مشاهده كرديم! (سجده:۱۲)

 

بخش دوم: آیاتی دربارة احوال مؤمنان در قیامت

مؤمنان از همان زمان نخست بعد از مرگ مورد رحمت و لطف پروردگار قرار می‌گیرند:

الَّذِينَ تَتَوَفَّئهُمُ الْمَلَئكَةُ طَيِّبِينَ يَقُولُونَ سَلَامٌ عَلَيْكُمُ ادْخُلُواْ الْجَنَّةَ بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ؛ همان‌ها كه فرشتگان (مرگ) روحشان را می‌گيرند در حالى كه پاك و پاكيزه‌اند به آن‌ها مى‏ گويند: «سلام بر شما! وارد بهشت شويد به خاطر اعمالى كه انجام مى‏‌داديد!» (نحل:۳۲)

قَالَ اللَّهُ‌هاذَا يَوْمُ يَنفَعُ الصَّادِقِينَ صِدْقُهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا رَّضِیَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُواْ عَنْهُ ذَالِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ؛ خداوند مى‏گويد: «امروز، روزى است كه راستى راستگويان، به آن‌ها سود می‌بخشد براى آن‌ها باغ‌هايى از بهشت است كه نهرها از زير (درختان) آن می‌گذرد، و تا ابد، جاودانه در آن می‌مانند هم خداوند از آن‌ها خشنود است، و هم آن‌ها از خدا خشنودند اين، رستگارى بزرگ است!» (مائده:۱۱۹)

تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ وَ مَن يُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ يُدْخِلْهُ جَنَّتٍ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَرُ خَلِدِينَ فِيهَا وَ ذَالِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ؛ اين‌ها مرزهاى الهى است و هر كس خدا و پيامبرش را اطاعت كند، (و قوانين او را محترم بشمرد، ) خداوند وى را در باغ‌هايى از بهشت وارد مى‌‏كند كه همواره، آب از زير درختان جارى است جاودانه در آن مى‏مانند و اين، پيروزى بزرگى است! (نساء:۱۳)

*در اهمیت تقوا برای نجات در قیامت همین یک آیه برای انسانی که اهل توجّه است کافی است که خدا در سوره مریم می‌فرماید:

وَ آن مِنْكُمْ إِلاَّ وارِدُها كانَ عَلى‏ رَبِّكَ حَتْماً مَقْضِيًّا؛ ثُمَّ نُنَجِّي الَّذينَ اتَّقَوْا وَ نَذَرُ الظَّالِمينَ فيها جِثِيًّا؛ و هيچ يك از شما (نوع بشر) باقى نماند جز آنكه به دوزخ وارد شوند اين حكم حتمى پروردگار توست. پس از ورود همه در دوزخ، ما افرادى را كه خداترس و باتقوا بوده ‏اند نجات خواهيم داد و ستمكاران را فرو گذاريم تا در آن آتش به زانو درافتند. (مریم: ۷۱و ۷۲)

* قیامت برای مؤمنین خیر است زیرا به رحمت خدا وارد می‌شود.

وَ قَالُواْ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِى أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ آن رَبَّنَا لَغَفُورٌ شَكُورٌ؛ آنها مى‏گويند: «حمد (و ستايش) براى خداوندى است كه اندوه را از ما برطرف ساخت پروردگار ما آمرزنده و سپاسگزار است! (فاطر۳۴)

جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَهَا وَ مَن صَلَحَ مِنْ ءَابَائِهِمْ وَ أَزْوَاجِهِمْ وَ ذُرِّيَّاتِهِمْ وَ الْمَلَئكَةُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِم مِّن كُلِّ بَابٍ؛ (همان) باغ‌هاى جاويدان بهشتى كه وارد آن مى‌‏شوند و همچنين پدران و همسران و فرزندان صالح آن‌ها و فرشتگان از هر درى بر آنان وارد مى‌‏گردند ... (رعد۲۳)

*ورود به رحمت حق نیاز به استقامت در مسیر حق دارد:

إِنَّ الَّذينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ أَلاَّ تَخافُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ أَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتي‏ كُنْتُمْ تُوعَدُونَ؛ آنان كه گفتند: محقّقاً پروردگار ما خداى يكتاست و بر اين ايمان پايدار ماندند فرشتگان رحمت بر آنها نازل شوند (و مژده دهند) كه ديگر هيچ ترسى (از وقايع آينده) و حزن و اندوهى (از گذشته خود) نداشته باشيد و شما را به همان بهشتى كه (انبيا) وعده دادند بشارت باد. (فصلّت:۳۰)

*باید از خدا بخواهیم که قلب ما را متوجّه خود کند تا محبّت چیزی مانع از بندگی ما به درگاه خدا نشود زیرا خدا به وضع قلب‌های ما آگاه است: آن يَعْلَمِ اللَّهُ في‏ قُلُوبِكُم (انفال:۷۰)

وَ مَن يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُوْلَئكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِم مِّنَ النَّبِيِّنَ وَ الصِّدِّيقِينَ وَ الشُّهَدَاءِ وَ الصَّالِحِينَ وَحَسُنَ أُوْلَئكَ رَفِيقًا؛ و كسى كه خدا و پيامبر را اطاعت كند، (در روز رستاخيز، ) همنشين كسانى خواهد بود كه خدا، نعمت خود را بر آنان تمام كرده از پيامبران و صدّيقان و شهدا و صالحان و آن‌ها رفيق‌هاى خوبى هستند! (نساء۶۹)

سَابِقُواْ إِلىَ‏ مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا كَعَرْضِ السَّمَاءِ وَ الْأَرْضِ أُعِدَّتْ لِلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ ذَالِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاءُ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ؛ به پيش تازيد براى رسيدن به مغفرت پروردگارتان و بهشتى كه پهنه آن مانند پهنه آسمان و زمين است و براى كسانى كه به خدا و رسولانش ايمان آورده‏‌اند آماده شده است، اين فضل خداوند است كه به هر كس بخواهد مى‌دهد و خداوند صاحب فضل عظيم است! (حدید:۲۱)

وَ إِذَا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيمًا وَ مُلْكاً كَبِيرًا؛ و هنگامى كه آنجا را ببينى نعمت‌ها و ملك عظيمى را می‌بينى! (انسان: ۲۰)

وَ يَطُوفُ عَلَيْهِمْ غِلْمَانٌ لَّهُمْ كَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَّكْنُونٌ؛ و پيوسته بر گردشان نوجوانانى براى (خدمت) آنان گردش می‌كنند كه همچون مرواريدهاى درون صدفند! (طور:۲۴)

حُورٌ مَّقْصُورَاتٌ فىِ الْخِيَامِ؛ حوريانى كه در خيمه‏‌هاى بهشتى مستورند! (الرحمن:۷۲)

وَ هُدُواْ إِلىَ الطَّيِّبِ مِنَ الْقَوْلِ وَ هُدُواْ إِلىَ‏ صِرَاطِ الْحَمِيدِ؛ و بسوى سخنان پاكيزه هدايت می‌شوند، و به راه خداوند شايسته ستايش، راهنمايى می‌گردند. (حج۲۴)

فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَّا أُخْفِىَ لَهُم مِّن قُرَّةِ أَعْيُنٍ جَزَاءَ بِمَا كاَنُواْ يَعْمَلُونَ؛ هيچ كس نمى‏‌داند چه پاداش‌هاى مهمّى كه مايه روشنى چشم‌هاست براى آن‌ها نهفته شده، اين پاداش كارهايى است كه انجام می‌دادند! (سجده:۱۷)

وَ أَمَّا مَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ وَ نَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوى‏؛ فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوى‏؛ و هر كس از حضور در پيشگاه عزّ ربوبيت بترسيد و از هواى نفس دورى جست.همانا بهشت منزلگاه اوست. (نازعات:۴۰و۴۱)

این‌ها پاداشی است که برای اعمال نیکشان در دنیا به آنان داده می‌شود. مؤمنین در این دنیا سختی‌ها را برای رسیدن به رحمت خدا تحمّل می‌کنند و بنابر این طبق روایات این دنیا مثل زندان است برای مؤمنین: «الدّنیا سِجنُ المؤمن».

 

بهترین همنشین‌ها، انبیاء و اولیای الهی در بهشت هستند.

 

۱۳۹۸/۰۵/۱۰
۰
۴۵

نظرات بینندگان

ارسال نظر

۶ + ۱۴ =
Solve this simple math problem and enter the result.‎ E.g.‎ for 1+3, enter 4.‎

کانال های ما در فضای مجازی را دنبال کنید

آخرین مطالب